Maandag 1 september.
Voor velen betekent dat: bye bye vakantie. Terug volle bak aan de gang en de kinderen weer op de schoolbanken.
Dan komen ook weer de vertrouwde zinnetjes:
“Doe je best.”
“Even doorzetten.”
“Niet opgeven.”
Begrijp me niet verkeerd, inzet is mooi.
Maar… altijd je best moeten doen?
Da’s vermoeiend en soms ook gewoon een teken aan de wand.
Hard werken vs. voldoening
Je geeft je 100%.
Je bent een doorbijter.
Je werkt hard en bent goed in wat je doet.
Maar op het einde van de dag: kapot!
Competent? Check ✅
Resultaten? Dubbelcheck ✅✅
Vervuld? ... 🫤
Dat komt vaak doordat we niet werken vanuit ons talent. We trekken onszelf vooruit op wilskracht, maar waar is de goesting?
Het voorbeeld van mijn dochter
Ze doet aan toestelturnen. Het hele jaar traint ze 10 uur per week voor (amper) 3 à 4 wedstrijden.
Inzet, doorzetten, wilskracht zijn absoluut nodig. Toch gaat ze nooit tegen haar zin trainen.
Na drie uur komt ze vrolijk thuis. Met meestal nog meer energie dan ervoor.
Hoe dat komt? Haar talenten komen daar helemaal tot hun recht.
Dat maakt dat de goesting blijft.
Maar wat als wilskracht het enige is waarop je draait?
Dan ga je stilletjes van 100 → 90 → 80 → 70 → 60 → 50…
(… of je crasht en zakt in één klap van 100 naar 0.)
Dan komt de twijfel:
“Ligt het aan mij?”
“Ben ik gewoon lui geworden?”
“Waarom krijg ik mezelf niet meer gemotiveerd, zelfs al kan ik dit?”
Newsflash: het ligt niet aan jou.
Je systeem probeert je iets duidelijk te maken.
Zie het niet als falen, maar als informatie
Zelfs in een job waarin je goed functioneert, kun je stilletjes leeglopen…
… als je structureel op je tenen loopt om iets vol te houden dat niet bij je past.
Zie dat niet als falen.
Zie het als informatie.
Dus als je jezelf vandaag weer eens moet aansporen om ‘flink’ te zijn… wees ook gewoon eens mild.
Want flink zijn is very much overrated 😉
Zin om op de hoogte te blijven van nieuwe blogs & workshops?
Volg me op Instagram of schrijf je hier in voor mijn nieuwsbrief.
Ik beloof: geen spam, alleen wat echt de moeite is.